statystyki

Praca

niezdolność do pracy

wróć do działu: Praca »

Niezdolność do pracy (dla celów rentowych) – jest to całkowita lub częściowa utrata zdolności do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu bez rokowania odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Stwierdzenie niezdolności do pracy to podstawowy warunek nabycia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Niekiedy od uzyskania orzeczenia o niezdolności do pracy uzależnione jest przyznanie emerytury albo renty rodzinnej.

Od 1 stycznia 2016 r. zmienia się tryb i sposób orzekania o czasowej niezdolności do pracy, a także metoda wystawiania zaświadczeń lekarskich. W myśl rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej orzekanie o niezdolności do pracy lub o opiece nad chorym członkiem rodziny następuje po przeprowadzeniu postępowania „diagnostyczno-leczniczego”.

Oznacza to tyle, że wystawiający zaświadczenie lekarskie powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności istotne dla oceny stanu zdrowia czy stopnia upośledzenia. Jednocześnie dokonuje on oceny, czy stan zdrowia pacjenta uzasadnia potrzebę rehabilitacji. Jeśli stwierdzi taką konieczność, na 60 dni przed zakończeniem okresu zasiłkowego wystawiający zaświadczenie ocenia, czy tan zdrowia uzasadnia zgłoszenie wniosku o ustalenie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego lub prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Rozporządzenie definiuje czas trwania niezdolności do pracy. Jest to określona liczba dni przypadająca na okres pobytu w szpitalu lub innej instytucji leczniczej. Mamy wówczas do czynienia z czasową niezdolnością do pracy. Zaświadczenie lekarskie stanowiące o niezdolności do pracy wystawia się wyłącznie po przeprowadzeniu bezpośredniego badania stanu zdrowia.

Wydaje się je z datą od dnia, w którym przeprowadzono badanie, lub w kolejnych dniach. Nie może być jednak wydane później niż czwartego dnia po przeprowadzeniu badań. Jeśli pobyt w szpitalu przekroczy 14 dni, potrzebne jest ponowne badanie i wystawienie zaświadczenia lekarskiego. Zaświadczenie od lekarza orzecznika ZUS otrzymuje się po przedłożeniu zaświadczenia lekarskiego. Jeśli w takim zaświadczeniu popełniono błąd, podlega ono sprostowaniu.

Takie sprostowanie sporządza wystawiający zaświadczenie lekarskie, a ZUS zapisuje informacje o stwierdzeniu nieważności zaświadczenia lekarskiego w rejestrze.

SŁOWNICZEK:

OSOBA CAŁKOWICIE NIEZDOLNA DO PRACY – osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy.
OSOBA CZĘŚCIOWO NIEZDOLNA DO PRACY – osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.

Podstawa prawna: Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 listopada 2015 r.

Prawo dla specjalisty