wróć do działu: Podatki
Podatek leśny zaliczany jest do podatków bezpośrednich, tj. takich, których ciężar ponosi bezpośrednio ten podmiot, na który nakładany jest podatek i które obciążają bezpośrednio dochód lub majątek podatnika. W przypadku podatku leśnego podatek obciąża majątek podatnika, którym są obszary leśne. Osoby posiadające prywatne lasy lub które są użytkownikami wieczystymi albo posiadaczami samoistnymi lasów, tj. osobami władającymi nieruchomościami leśnymi jak właściciel, muszą płacić podatek leśny. Obowiązek ten ciąży również na osobach, które są posiadaczami lasów, stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Podatnikami są osoby fizyczne, osoby prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej. Opodatkowanie lasów wynika z ustawy o podatku leśnym, w której określono, że organem podatkowym właściwym w sprawach tego podatku jest wójt (burmistrz, prezydent miasta).
Przedmiotem opodatkowania podatkiem leśnym są grunty leśne sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy, z wyjątkiem lasów zajętych na wykonywanie innej działalności gospodarczej niż działalność leśna. Podstawę opodatkowania podatkiem leśnym stanowi powierzchnia lasu, wyrażona w hektarach, wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Podatek leśny od 1 ha za rok podatkowy wynosi równowartość pieniężną 0,220 m3 drewna, obliczaną według średniej ceny sprzedaży drewna uzyskanej przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały roku poprzedzającego rok podatkowy. Do ceny nie wlicza się kwoty podatku od towarów i usług. Obniżona stawka o 50 proc. stosowana jest dla lasów ochronnych oraz lasów wchodzących w skład rezerwatów przyrody i parków narodowych.
WARTO ZAPAMIĘTAĆ
Średnia cena sprzedaży drewna będąca podstawą określania na obszarze gminy podatku leśnego może być obniżona przez radę gminy.
Bogdan Świąder
Podstawa prawna
* Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz.U. nr 200, poz. 1682 z późn. zm.).
