„Komisja Europejska wystąpiła do Polski z formalnym wnioskiem o uzgodnienie ustawodawstwa w sprawie stosowania niektórych przepisów w zakresie VAT dotyczących miejsca świadczenia usług z dyrektywą w sprawie VAT. Wniosek ma formę uzasadnionej opinii przewidzianej w art. 226 Traktatu WE, i stanowi drugi etap postępowania w sprawie naruszenia przepisów. Jeżeli właściwe przepisy krajowe nie zostaną zmienione w ciągu dwóch miesięcy zgodnie z uzasadnioną opinią, Komisja może zdecydować o skierowaniu sprawy do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

Właściwe przetransponowanie przez państwa członkowskie przepisów w zakresie podatku VAT dotyczących miejsca dostawy towarów i świadczenia usług jest kluczowe w celu uniknięcia przypadków podwójnego opodatkowania (lub braku opodatkowania) w ramach Wspólnoty Europejskiej.

Zgodnie z przepisami dyrektywy w sprawie VAT (dyrektywa 2006/112/WE) miejscem świadczenia następujących usług :„działalność kulturalna, artystyczna, sportowa, naukowa, edukacyjna, rozrywkowa lub podobna, w tym działania podejmowane przez organizatorów takiej działalności oraz, w stosownym przypadku, usługi pomocnicze do takiej działalności” jest miejsce gdzie usługi te są faktycznie świadczone (art. 52 dyrektywy w sprawie VAT). Transponując ten przepis w polskiej Ustawie o podatku od towarów i usług pominięto odniesienie do kategorii „działalności podobnej lub pomocniczej”. Zdaniem Komisji, ustawodawstwo polskie ma zatem węższy zakres niż prawodawstwo zawarte w dyrektywie w sprawie VAT.

Ponadto, zgodnie z dyrektywą w sprawie VAT, „usługi konsultantów, inżynierów, firm konsultingowych, prawników, księgowych oraz inne podobne usługi, jak również przetwarzanie danych i dostarczanie informacji” są ulokowane, pod warunkiem spełnienia określonych warunków, w miejscu, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej (art. 56 ust. 1 lit. c) dyrektywy w sprawie VAT). Komisja uważa, że Polska nie przetransponowała odpowiednio powyższego artykułu do swego ustawodawstwa krajowego z następujących powodów:

• niektóre kategorie usług zawartych w powyższym przepisie (takie jak usługi firm konsultingowych i inżynierów) zostały zdefiniowane w polskiej Ustawie o podatku od towarów i usług zgodnie z wewnętrzną klasyfikacją statystyczną towarów i usług tego kraju, nie stosowaną w żadnym innym państwie członkowskim poza Polską;
• kategoria „innych podobnych usług” nie pojawia się w ustawodawstwie polskim;
• pojęcia odnoszące się do „usług konsultantów” i „usług firm konsultingowych” użyte w polskiej Ustawie o podatku od towarów i usług mają węższe znaczenie niż pojęcia użyte w art. 56 ust. 1 lit. c) dyrektywy w sprawie VAT, gdyż dotyczą szczególnych rodzajów doradztwa, takich jak doradztwo w zakresie sprzętu komputerowego lub oprogramowania.

Z tych powodów, Komisja w uzasadnionej opinii oficjalnie wezwała Polskę do zmiany przepisów.

Numer referencyjny nadany tej sprawie przez Komisję to 2005/4916.”

(źródło: www.europa.ue)