Tuż przed końcem roku resort finansów zajął się wyjaśnieniem tego, w jaki sposób stosować limit zwolnienia podmiotowego VAT. Na internetowe strony resortu trafił komunikat w formie porady, który kwestię tą ma wyjaśniać, a któremu warto jak myślę poświęcić chwilkę uwagi. Nim jednak przejdę do komentarza, pozwolę sobie zacytować ministerialną poradę w całości:

„Czy od 2008 r. zwolnienie od podatku od towarów i usług, o którym mowa w znowelizowanym art. 113 ust. 1 ustawy ma zastosowanie do podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła w 2007 r. nowego limitu uprawniającego do tego zwolnienia, określonego w kwocie 50.000 zł pomimo przekroczenia kwoty 39.700 zł?

Zwolnienie nie ma zastosowania. Podatnicy, u których wartość sprzedaży opodatkowanej przekroczyła w 2007 r. kwotę 39.700 zł tracą prawo do zwolnienia od podatku od towarów i usług w momencie przekroczenia tej kwoty. Ze zwolnienia tego będą oni mogli ponownie skorzystać dopiero po upływie 3 lat, licząc od końca miesiąca, w którym utracili to prawo. Zatem sam fakt podwyższenia limitu uprawniającego do zwolnienia od podatku od 2008 r. do 50.000 zł nie oznacza, że podatnicy, którzy przekroczyli obowiązujący w 2007 r. limit 39.700 zł, mogą korzystać w 2008 r. ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.”

W istocie sprawa jest o wiele bardziej skomplikowana, chociaż z praktycznego punktu widzenia przytoczona porada jest prawidłowa. Z punktu widzenia obowiązujących obecnie przepisów stanowi jednak daleko idące uproszczenia. Ale nic w tym dziwnego. Zrozumienie obowiązujących w tym zakresie zasad proste wcale nie jest. Z przepisów o VAT wynika jednak wyraźnie, że do tego samego roku maja w istocie zastosowanie dwa różne limity. W przypadku roku 2007 jest to 39 700 zł i 50 000 zł. Zastosowanie to jest jednak tylko teoretyczne. Dlaczego?

Otóż pierwszy limit dotyczy osób, u których w 2007 roku obrót przekroczył wspomnianą wielkość lub odpowiednią część tego limitu, gdy działalność prowadzona jest w krótszym okresie niż od 1 stycznia. Od momentu jej przekroczenia całkowicie i nieodwołalnie wpadamy w VAT po same uszy, i to bez prawa do ucieczki od konieczności jego rozliczania w kolejnych latach. I tak co najmniej przez trzy lata jak słusznie zauważa resort finansów.

Co w takim razie z drugim limitem? No cóż – chociaż może to wydawać się absurdalne – on też ma zastosowanie do 2007 roku. Z przepisów jasno wynika, że od 1 stycznia 2008 r. aktywnymi podatnikami VAT staja się osoby, u których obrót za cały poprzedni rok przekroczył 50 000 zł. Absurd polega na tym, że osoby u których obrót w 2007 r. nie przekroczył 50 tys. zł, ale był wyższy niż 39,7 tys. zł i tak już stały się watowcami, a zatem ze zwolnienia w 2008 r. korzystać nie mogą. Po co zatem taki głupi z pozoru przepis?

Cóż, reguła „podwójnego” stosowania limitów nie sprawdza się, wtedy gdy kolejny limit jest wyższy niż obowiązujący poprzednio. Inaczej byłoby, gdyby limit spadł. Wyobraźmy sobie taką hipotetyczną sytuację, że limit nowy limit to nie 50, ale 30 tys. zł. Co się wówczas dzieje? Podatnik ma za 2007 r. obrót 35 tys. zł. W trakcie roku, gdy obowiązuje limit 39,7 zł w VAT nie wpada. Obrót jest niższy niż limit. Od 1 stycznia stałby się jednak watowcem. Nowy limit to 30 tys., a zatem mniej niż obrót za 2007 rok wypracowany przez podatnika. I tak właśnie działają wspomniane limity. O przepraszam, działały. Teraz, reguły te tracą sens o tyle, że limit stale (w każdym kolejnym roku), będzie już dokładnie taki sam: 50 tys. zł. Paradoksalnie zatem do roku 2007 mają zastosowanie teoretycznie dwa limity: 39,7 i 50 tys. zł. W praktyce, jakbyśmy się nie starali tylko ten pierwszy. Jeśli „udało nam się” wskoczyć na VAT po przekroczeniu 39 700 zł, to watowcami i tak już jesteśmy, co w uproszczeniu starało nam się wyjaśnić Ministerstwo Finansów w przytoczonej na wstępie poradzie.

Nowy, wynoszący 50 tys. limit będzie miał oczywiście zastosowanie także wówczas, gdy w trakcie 2008 roku wielkość ta zostanie przekroczone. To też będzie oznaczało wpadnięcie w VAT. Ale to już nieco inna historia

Spadki otwarte po 12 maja 2006 r. są zwolnione z podatku - taka jest główna konkluzja wyroku, który wydał Wojewódzki Sąd administracyjny w Bydgoszczy 3 grudnia 2007 r. (sygn.aktI SA/Bd 658/07). Sąd w całości powtórzył argumentację, którą większość spośród Państwa zna z mojego bloga, co oczywiście bardzo mnie cieszy

A oto mail, który otrzymałem od jednego z Czytelników (mam nadzieję, że nie obrazi się Pan za ten cytat):

"Witam!

Chciałbym Pana poinformować, że, między innymi dzięki Pana publikacjom, wygrałem przed WSA sprawę w przedmiocie podatku od spadku, nabytego pomiędzy 12.05.2006 r. i 01.01.2007 r. O interpretacji stosownych przepisów pisał Pan m. in. na swoim blogu

Ze świątecznymi pozdrowieniami (...)"

     "Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

     Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa.  Z brzmienia art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

     Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja oraz poprzedzające ją postanowienie naruszają prawo materialne.

     Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się przepisy ustawy  z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków  i darowizn, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. W myśl ust.2 tego artykułu przepis art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków  i darowizn, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, ma zastosowanie również do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło po dniu 12 maja 2006 r.

     Przywołany art.4 ust.4 ustawy o podatku od spadków i darowizn stanowi, iż zwolnienia określone w ust. 1 i w art. 4a stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium takiego państwa.

     Według art.4a ust.1 ustawy o podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz 

2) udokumentują - w przypadku, gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 - ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek bankowy nabywcy albo jego rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym.

     W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca podniósł, że nabył spadek po ojcu zmarłym w dniu […]. (data nabycia spadku). Powołując się na art. 3 ust.2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, art.4 ust.4 i art.4a ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków  i darowizn skarżący uważa, że spełnił wszystkie warunki dla skorzystanie ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w tym ostatnim przepisie.

     Zdaniem natomiast organu odwoławczego przepis art.4 ust.4 wymieniony w art.3 ust.2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. rozszerza jedynie z mocą wsteczną krąg podmiotów uprawnionych do korzystania ze zwolnień w takim zakresie, w jakim obowiązywały one do dnia 31 grudnia 2006 r. Przepis ten nie wprowadza, ani nie ustala przedmiotu samych zwolnień. Art.4a znowelizowanej ustawy o podatku od spadku i darowizn wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. i nie może mieć zastosowania do zdarzeń, które nastąpiły przed dniem jego wejścia w życie. Gdyby było inaczej, to ustawodawca zapisałby to wprost w przepisach przejściowych.

     Sąd nie podziela stanowiska organu odwoławczego. Należy zauważyć, że do dnia wejścia w życie znowelizowanych przepisów, na podstawie poprzedniego brzmienia art. 4 ust. 4 i art.16 ust.2 pkt 1ustawy o podatku od spadku i darowizn osobami uprawnionymi do skorzystania z ulg podatkowych, o których mowa w art. 4  ust. 1 i art. 16 ust.1ustawy, byli wyłącznie nabywcy posiadający obywatelstwo polskie lub miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W okresie od dnia 13 maja 2006 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 kwietnia 2006 r. w sprawie zaniechania poboru podatku od spadków i darowizn od niektórych podatników (Dz.U. Nr 73, poz. 506) zapewniono równe traktowanie obywateli państw członkowskich UE, przez zaniechanie poboru podatku od spadków i darowizn od podatników posiadających obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europej­skim Obszarze Gospodarczym lub mających miejsce za­mieszkania na terytorium takiego państwa, jeżeli z tytułu nabycia przez nich rzeczy lub praw majątkowych spełniali warunki określone w art. 4 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 ustawy o podatku od spadku i darowizn.

     W świetle postanowień rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 21 kwietnia 2006 r. nie sposób podzielić poglądu organu odwoławczego, że na podstawie przepisów przejściowych z mocą wsteczną rozszerzono krąg podmiotów uprawnionych do korzystania ze zwolnień w takim zakresie, w jakim obowiązywały one do dnia 31 grudnia 2006 r. Nie było potrzeby w drodze nowelizacji wprowadzać z mocą wsteczną (w okresie od dnia 13 maja 2006 r. do dnia 31 grudnia 2006 r.) „starą” regulację w zakresie ulg i zwolnień podatkowych i obejmować nią podmioty wskazane w art.4 ust.4 ustawy o podatku od spadków i darowizn w „nowym” brzmieniu, skoro w tym okresie obowiązywało powyższe rozporządzenie, a w stosunku do osób posiadających obywatelstwo polskie lub miejsce stałego pobytu na terytorium RP obowiązywały przepisy ustawy o podatku od spadków  darowizn (art.4 ust.1 i art. 16 ust.1 w zw. z art.4 ust.4 i art.16 ust.2 pkt 1 w „starym” brzmieniu). Wprawdzie powyższe rozporządzenie dotyczy zaniechania poboru podatku od spadków i darowizn, a nie zwolnienia od podatku, lecz skutek wywołany działaniem tych przepisów jest taki sam – brak obowiązku zapłaty podatku.

     Z treści art.4 ust.4 ustawy o podatku od spadków i darowizn w „nowym” brzmieniu, do której odsyła art.3 ust.2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że wsteczne obowiązywanie nie dotyczy „starych”, lecz „nowych” przepisów dotyczących  zwolnień podatkowych. Art.4 ust.4 wprost odsyła do ust.1 art.4 oraz art.4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. W ten sposób na okres po dniu 12 maja 2006 r. nastąpiło rozciągnięcie stosowania przepisów dotyczących „nowych” zwolnień w stosunku do podmiotów wymienionych w art.4 ust.4 ustawy. Choć zgodnie z art. 3 ust.1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed dniem wejścia w życie tej ustawy, stosuje się przepisy ustawy  z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., to jednak stosowanie następuje z zastrzeżeniem ust.2. Ten ostatni przepis ustanawia  odstępstwo od  reguły wynikającej w art.3 ust.1.

     Przepis art.4 ust.4 ustawy o podatku od spadków i darowizn w nowym brzmieniu dotyczy nie tylko obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i EFTA, ale także osób, które w chwili nabycia spadku posiadały obywatelstwo polskie. Jeżeli zatem skarżący spełniał warunki przewidziane w art.4a ustawy, to mógł skorzystać ze zwolnienia podatkowego wskazanego w tym przepisie."

I jeszcze jedna ważna informacja. Jest już pierwsze korzystne dla podatników rozstrzygnięcie w sprawie zwolnienia z podatku "starych" spadków, czyli tych otrzymanych przed 1 stycznia 2007 roku. Wyrok korzystny dla podatników, bo powtarzający argumentację z mojego bloga

Dla wszystkich zainteresowanych: treść uzasadnienia, która może się przydać przy pisaniu własnej skargi, w całości na blogu od rana w piątek 28 grudnia. Zapraszam już dziś do lektury:)

To taki mały prezent na gwiązdkę z przeprosinami za długi milczenie na blogu

Witam wytrwałych po mojej długiej nieobecności. Tym razem mam nadzieję, że ten przedświateczny powrót to już na stałe

Witam i to z dobrymi wiadomościami dla tych, którzy chieliby w ramach 1 proc. podatku "obdarować" nie tylko określona organizację, ale także przekazać część swojego projektu na określony cel, np. na subkonto określonego dziecka, dla którego zbierane są pieniadze na operację. Przepisy co prawda nadal nie przewidują takiej możliwosci, ale resort finansów wymyślił rozwiązanie zastępcze, które umożliwi takie właśnie "obdarowywanie" w ramach 1 proc. podatku. Pięniądze będą jednak mogły trafiać na subkonta prowadzone przez organizacje pożytku publicznego dla konkretnych osób. Poniżej obszerny komunikat Ministerstwa Finansów w tej właśnie sprawie:

"Zmiana zasad zasilania kont organizacji pożytku publicznego 1% podatku należnego wynikającego z zeznań podatkowych składanych przez osoby fizyczne została wprowadzona ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) i obowiązuje od 1 stycznia 2007 r.

Jej celem było uproszczenie mechanizmu alokacji 1% przez darczyńców polegające na tym, aby to urząd skarbowy a nie podatnik dokonywał wpłaty na rachunek bankowy organizacji pożytku publicznego, o co wielokrotnie postulowano w latach ubiegłych.

Powyższa zmiana zasad przekazywania wpłat z tytułu 1% nie oznacza, że darczyńcy zostali pozbawieni prawa do swobodnego ich przekazania. Nadal to podatnik decyduje o tym czy chce wspomóc cele statutowe organizacji pożytku publicznego, której organizacji oraz jaką kwotą. Taka sama reguła obowiązywała w poprzednim stanie prawnym. Zgodnie z istniejącym do końca 2006 r. art. 27d w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpowiednio art. 14a w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, zmniejszenie podatku należnego przysługiwało z tytułu dokonania wpłaty na rzecz organizacji pożytku publicznego działającej na podstawie ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Zatem wprowadzona zmiana dotyczy jedynie mechanizmu przekazywania 1%. Nie ogranicza natomiast prawa podatnika do obdarowywania organizacji pożytku publicznego. Nie pomniejsza również roli jaką organizacje pożytku publicznego odgrywają w życiu społecznym.

W konsekwencji, w obecnym stanie prawnym, podatnik, który chce podzielić się 1% swojego podatku z organizacją pożytku publicznego, nie musi sam dokonywać wpłaty na konto tej organizacji, a jedynie w składanym przez siebie zeznaniu podatkowym (PIT-28, PIT-36, PIT 36L, PIT-37, PIT-38) podać wysokość wnioskowanej (zadeklarowanej) wpłaty, która nie może przekroczyć kwoty odpowiadającej 1% podatku należnego, oraz dane pozwalające na właściwe zidentyfikowanie organizacji pożytku publicznego, tj. jej nazwę oraz numer wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego. Podatnik ma prawo wybrać tylko jedną organizację, z zamieszczonych w wykazie ogłoszonym do końca roku podatkowego w drodze obwieszczenia przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej w porozumieniu z Ministrem Sprawiedliwości.

Powyższą zmianę zasad przekazywania 1% na konto organizacji pożytku publicznego odzwierciedla konstrukcja zeznań podatkowych za 2007 r.

Jednocześnie, podatnik w składanym przez siebie zeznaniu podatkowym może również podać dodatkowe informacje, które w jego ocenie mogą mieć wpływ na dystrybucję środków gromadzonych przez organizację pożytku publicznego (np. na konkretny cel).

Informację tę podatnik będzie mógł zamieścić w rubryce „Inne informacje, w tym ułatwiające kontakt z podatnikiem”, znajdującej się bezpośrednio nad wnioskiem o przekazanie 1% podatku należnego, odpowiednio w:
poz. 135 – PIT-28,
poz. 311 – PIT-36,
poz. 107 –PIT-36L,
poz. 123 – PIT-37,
poz. 59 – PIT-38.

Powyższe informacje zostaną przesłane organizacji pożytku publicznego przez organ podatkowy jako uszczegółowienie przekazanych kwot.

Należy jednak pamiętać, że rozdysponowanie środków przekazanych przez organ podatkowy pozostaje w wyłącznej gestii organizacji pożytku publicznego i powinno odbywać się w zgodzie z przedmiotem działalności organizacji określonym w statucie oraz z przepisami prawa powszechnie obowiązującego. "

Szerzej na ten temat w poniedziałek także w papierowym wydaniu GP w rozmowie z przedstawicielem resortu pracy.