Anna Kalata, minister pracy i polityki społecznej zapowiedziała dzisiaj reformę rynku pracy. Choć podchodzę do tych deklaracji z dużą nieufnością ze względu na to, że taka reforma jest zapowiadana od ponad roku (podobnie jak powstanie ustawy o emeryturach pomostowych) to uważam, że jej kierunek jest rozsądny.

Resort chce przedstawić ustawę o rynku pracy, która ma wzmocnić rolę gmin w aktywizacji zawodowej mieszkańców i odciążyć urzędy pracy z funkcji administracyjnych na rzecz bardziej aktywnego prowadzenia pośrednictwa zawodowego. W ramach reformy lepsze ma też być dopasowanie kwalifikacji osób bezrobotnych do oczekiwań rynku pracy. OHP mają być przekształcenie w rządową agencję ds. młodzieży, aby ta instytucja zajęła się problemami na rynku pracy młodych ludzi. Resort chce też oddzielić osoby faktycznie poszukujące pracy od tych, które rejestrują się w urzędach jedynie dla ubezpieczenia zdrowotnego.

To dobre postulaty. Nie od dzisiaj wiadomo (pisaliśmy o tym niedawno w GP), że urzędy pracy wiele czasu zamiast poszukiwaniu pracy bezrobotnym poświęcają pracom administracyjnym. Są też często ostatnim miejscem, gdzie pracodawcy szukają pracowników, a sami pracownicy pracy. Ponadto gmina dobrze zna sytuację na lokalnym rynku pracy więc wzmocnienie jej roli w aktywizacji zawodowej to krok w dobrym kierunku. Firmy coraz częściej narzekają też na brak osób do pracy o określonych, nawet niezbyt wyszukanych kwalifikacjach. Do tych postulatów trzeba jeszcze dołączyć rozdzielenie statusu bezrobotnego z prawem nie tylko do bezpłatnej opieki lekarskiej, ale także  do innych świadczeń. Nie da się też poprawić sytuacji na rynku pracy, zwłaszcza ograniczyć szarej strefy, bez obniżenia kosztów pracy. Konieczna jest też zmiana w zakresie pomocy społecznej, aby wsparcie państwa nie zachęcało ludzi do braku aktywności.

Mam nadzieję, że reformy rzeczywiście zostaną przeprowadzone oraz, że po raz kolejny nie skończy się na deklaracjach.