Mariusz Jędrzejczak: wszystkie artykuły tego autora

W 2010 roku nakłady na usługi szpitalne będą rosły wolniej niż na podstawową opiekę zdrowotną i na refundację leków. W wyniku tej decyzji pacjenci będą musieli dłużej czekać w kolejkach.

Pacjenci źle oceniają polski system opieki zdrowotnej i dotychczasowe próby jego reformowania. Nie są bowiem jego pełnoprawnym podmiotem.

NFZ zapowiedział, że jeżeli oddziały szpitalne nie spełnią wymogów kadrowych i sprzętowych, w 2010 roku nie będą mogły wykonywać świadczeń. W efekcie pacjenci będą stać w jeszcze dłuższych kolejkach.

W obecnej sytuacji gospodarczej NFZ powinien zaciągać kredyt z gwarancjami Skarbu Państwa na sfinansowanie świadczeń zdrowotnych.

Wprowadzenie dodatkowych ubezpieczeń zdrowotnych w Polsce może zakończyć się sukcesem, jeżeli wszystkie publiczne i niepubliczne placówki ochrony zdrowia będą mieć równy dostęp do tych komercyjnych ubezpieczeń.

Podwyższenie płac lekarzom odbywającym specjalizacje na tzw. etatach rezydenckich może spowodować, że z podobnymi żądaniami wystąpią doświadczeni lekarze specjaliści.

Dyrektorzy szpitali są poddawani silnej presji ze strony potencjalnych pacjentów, społeczności lokalnych, polityków i organów założycielskich, aby za wszelką cenę utrzymywali nawet najbardziej nierentowne oddziały w swoich placówkach.

Dyrektorzy szpitali uważają, że podział około 246 mln zł przez Bank Gospodarstwa Krajowego jest sprzeczny z ustawą o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych ZOZ. Dlatego zamierzają składać pozwy do sądu.

Na porozumieniu zawartym w Ministerstwie Zdrowia najbardziej zyskają szpitale kliniczne. W przypadku pozostałych placówek korzyści z zapowiadanych zmian będą bardzo wątpliwe.

Koncepcja bonu zdrowotnego jest bardziej związana z komercjalizacją i przekształceniami własnościowymi publicznych placówek ochrony zdrowia niż wiele innych dotychczas zaproponowanych rozwiązań.