Jan Winiecki: wszystkie artykuły tego autora

Mamy więc w USA kolejną próbę wyjścia z „pełzającego” wzrostu poprzez działania mające rzekomo zwiększyć zatrudnienie. Łącznie 447 mld dol. Można jednak bez większego prawdopodobieństwa błędu przewidzieć, iż efekty będą znów bliskie zeru.  czytaj więcej »

Relacje między amerykańskim dolarem i euro ostatnimi czasy wyraźnie się ustabilizowały. Wahnięcia kursu są niewielkie, w jedną lub drugą stronę. Powinno to jednak budzić zdziwienie i zastanowienie. W końcu i w gospodarce amerykańskiej, i w strefie euro tyle burzy się i faluje. czytaj więcej »

Skąd na Zachodzie strach przed drugą recesją? Odpowiedź jest krótka: politycy i analitycy patrzący przez niedawno oczyszczone z kurzu keynesowskie okulary nie rozumieją tego, co się dzieje. Makroekonomiści różnych orientacji wydają się mieć problemy z sensownym odczytaniem zjawisk, których historia sięga prawie półwiecza - pisze Jan Winiecki. czytaj więcej »

- Gdy w prasie międzynarodowej czyta się wypowiedzi czołowych polityków z największych nawet krajów zachodnich, można naprawdę zacząć drapać się w potylicę. Populizm i socjalizm tchnie z nich nieprzyjemnym, choć znanym, zapaszkiem. Pomieszany do tego z ekonomicznym infantylizmem - pisze Jan Winiecki.  czytaj więcej »

Polski system ubezpieczeń jest chory i wymaga głębokiej przebudowy. Emerytury powinny być finansowane ze składek, a ZUS potrzebuje aż czterech źródeł finansowania, aby je wypłacić. Powód? Wydajemy ponad stan. Zresztą na całym świecie wydatki przewyższają wpływy. Czas na systemowe reformy. czytaj więcej »

Rozmawiając, w ostatnich tygodniach nawet dość często, z mediami o tym, co dzieje się w światowej gospodarce i polityce, zapowiadam, że mam dwie oceny: złą i dobrą. I zaczynam od tej złej, czyli od świata zachodniego - pisze Jan Winiecki, ekonomista, nauczyciel akademicki,członek Rady Polityki Pieniężnej czytaj więcej »

Słuchałem parę dni temu radia, gdzie redaktor dokonywał przeglądu prasy, plotąc radośnie o tym i owym. Aż wreszcie doszedł do wiadomości, że Niemcy cierpią coraz częściej na depresję. I zastanawiał się głośno, dlaczego np. w Hongkongu czy Singapurze ludzie są nastawieni bardziej optymistycznie i nie zapadają tak często na choroby tego rodzaju. czytaj więcej »

Ciężko w przedwyborczych czasach napisać felieton ekonomiczny, który nie zahaczałby o politykę. Ale spróbuję – no powiedzmy, przynajmniej do połowy felietonu. Płaca minimalna nadaje się do tego całkiem nieźle. Otóż petycję o podniesienie płacy minimalnej podpisała wcale duża liczba osób. Myślę, że kierując się uczuciem. czytaj więcej »

Organizacja pod taką właśnie, spolszczoną, nazwą opublikowała całostronicowe ogłoszenie (deklarację ideologiczno-wymuszeniową?) w „Financial Times” pod tytułem: „Które firmy wspierają zwycięstwo zielonej gospodarki w Europie. I obok nazw firm poprawnych politycznie, czyli wspierających ekoszaleństwa, umieściło nazwy firm, które nie popierają podniesienia z 20 do 30 proc. obniżki przez kraje UE emisji dwutlenku węgla zagrażającego (rzekomo) naszej planecie. czytaj więcej »

W jednym z niedawnych felietonów wskazywałem, na kogo nie należy liczyć, że kiedykolwiek polubi kapitalizm. To są ci true believers (głęboko wierzący), jak ich nazywał Eric Hoffer, w to, że ich recepta na życie, także gospodarcze, jest najwłaściwsza.  czytaj więcej »

Opartych na faktach argumentów za kapitalistycznym rynkiem jest ogrom. Zapominamy, że ludzkość przez ogromną część swojej historii żyła w biedzie. Kroki w kierunku zamożności to historia najnowsza kapitalistycznego rynku.  czytaj więcej »

Gospodarka większości dużych krajów Zachodu rośnie bardzo powoli: europejska w tempie 1,0 – 1,5%, amerykańska w tempie 2% z małym dodatkiem. Tempo wychodzenia z recesji jest wolniejsze niż w poprzednich recesjach w ostatnich 40 latach.  czytaj więcej »

Najnowsza europejska moda to moda na oburzanie się. W Hiszpanii oburzało się kilkadziesiąt tysięcy osób. Oburzają się Grecy, którzy latami udawali Greka, żyjąc na koszt Unii Europejskiej, czyli jej podatników w zamożniejszych krajach. Przecież już u progu lat 90. Grecja, zarzucona unijną darmochą, którą wydawała na konsumpcję indywidualną i na socjal, osiągnęła absolutny rekord w historii UE, jeśli chodzi o deficyt budżetowy: 17 proc. PKB! To nawet więcej niż obecnie. czytaj więcej »

Wcześniej czy później coś takiego jak choroby przewodu pokarmowego w następstwie spożywania zdrowej, ekologicznej żywności (jak podejrzewane, słusznie czy nie, hiszpańskie ogórki), musiało się zdarzyć czytaj więcej »

Fala nielegalnej imigracji zalewająca Europę wywołuje rosnąco negatywne reakcje części zachodnioeuropejskich społeczeństw. Włosi i Francuzi zaczynają rozważać wprowadzenie ograniczeń do traktatu z Schengen. Holendrzy mówią o konieczności ograniczania przepływu i pobytu osób niepracujących, a pobierających zasiłki socjalne. czytaj więcej »

Felieton nie dotyczy kiboli, którzy stanowią odrębny, dyskutowany bez większych kompetencji temat. Po prostu zaskoczyło mnie to, że w Polsce buduje się w różnych miastach ponad 60 stadionów! Najwyraźniej władze rządowe i samorządowe dały się uwieść czarowi manny z unijnego nieba i zaczęły budować, co tylko się da. Nie dostrzegając rosnącego poziomu zadłużenia (z czego z dużym opóźnieniem zdawać sobie zaczął sprawę rząd) ani rosnących w przyszłości wydatków bieżących, który to proces rozpocznie się z dniem oddania obiektu inwestycyjnego do użytku. czytaj więcej »

W latach komuny Janek Pietrzak pokazywał zadęcie ówczesnej władzy, której jakiś ważny przedstawiciel stwierdzał, że „gdyby nie brak puszek, moglibyśmy zarzucić Europę konserwami, ale też... nie mamy mięsa”. Ten właśnie żart przypomina mnie się, gdy słyszę o postępach naszej energetyki opartej na źródłach odnawialnych. Bowiem ta coraz bardziej kosztowna plaga zaczyna się – niestety – zadomawiać także i u nas. czytaj więcej »

W dyskusji o gospodarce chętnie posługujemy się pojęciem opartym na przyzwyczajeniu, nie wiedzy. czytaj więcej »

Nie tak dawno, będąc na konferencji w Nowym Delhi, znalazłem w jednej z tamtejszych gazet rysunek satyryczno-futurologiczny. Prezentując indyjskie stulecie, czyli XXI wiek, satyryk nadał różnym krajom i obszarom świata ironiczne, a czasem i lekceważące przezwiska. Obszar UE reprezentowany był na tym rysunku przez staruszka otoczonego aureolą unijnych gwiazdeczek, a nad nim widniała nazwa: Unia Zbankrutowanych Emerytów. czytaj więcej »

Gdy cena złota dochodzi do półtora tysiąca dolarów za uncję, nie sposób nie odczytać tego inaczej niż jako wotum nieufności wobec polityki Fed drukującego na potęgę zielone w ramach strategii zalewania kryzysu pieniędzmi. Zresztą jest to wotum nieufności nie tylko dla amerykańskich władz monetarnych. Trudno dzisiaj znaleźć międzynarodową walutę, która pozwalałaby spodziewać się, iż utrzyma swoją wartość w stosunku do złota. czytaj więcej »